Buurvrouw's laarsjes

voetmatje schrijft:

In de droomwereld van 'voetmatje' spelen zich vreemde gebeurtenissen af.
Mijn buurvrouw heeft de gewoonte om haar schoenen na het poetsen op de vensterbank
te plaatsen. Dit inspireerde me tot het volgende verhaal...

Mijn buurvrouw is een hele leuke dame. Heel mooi om zien : knap snoetje, tenger maar gestroomlijnd gebouwd en altijd heel levendig.  Ze weet zich goed te kleden en aan d'er voeten zie je steeds een paar modieuze schoenen.  Op een morgen ging de bel.  Ik deed de deur open en het was buurvrouw lief.  Wat zag ze d'er goed uit vandaag : de blonde haren los over de schouder, zwarte trui, nauwaansluitend zwart sportbroekje en een paar zwarte enkellaarsjes op hoge hakjes.  Buurvrouw had een probleem.
De band van haar auto was lek.  Ze vroeg of ik een handje wou helpen. Natuurlijk, geen probeem.
Ik wandelde vlug achter buurvrouw aan.  Haar hakjes klikten driftig op de betonnen vloer van haar garage. Ik zette me op mijn knieën en begon de wagen op te krikken.  Terwijl ik bezig was het wiel los te draaien voelde ik iets prikken in m'n rug.  Verbaasd keek ik om en zag hoe buurvrouw haar hak in m'n rug plantte.
Sorry, zei ze het is niet persoonlijk bedoeld, maar wanneer een man voor mij op z'n knieën zit, dan jeuken m'n voetjes. Terwijl ze dit zei voelde ik  hoe ze hard tegen mij duwt met haar laars.  Ik ben zodanig onder de indruk en overdonderd dat ik languit op de gond val, vlak voor buurvrouw's laarsjes.  Heerlijk, roept ze.  Mannelijk schepsel aan voeten gesignaleerd.  Even testen op veerkracht.  Ik voel hoe ze op verschillende plaatsen haar laars langs mij wrijft en op mij laat neerkomen.  Telkens met wisselende kracht, nu eens kort dan weer tergend lang.  De tip van de laars port venijnig in mijn zij en ik kreun. Wanneer ze met haar voet ter hooge van m'n gezicht komt prikt de punt van de hak in mijn kaak. Angstig lig ik onder haar laars.  Als ik wil, kan ik je veel pijn doen, zegt ze. Om haar woorden kracht bij te zetten, duwt ze hard. De naaldhak priemt in mijn kaak. Vanaf nu gehoorzaam je mij en als ik je roep dan kom je onmiddellijk naar je meesteres, begrijp je dat, m'n klein wormpje.
Ja, kreun ik vanonder haar schoenzool.  Je spreekt me aan met meesteres, begrijp je. Opnieuw een diepe priemende naaldhak in m'n kaak. Lik m'n laarzen proper, klein dwergje. Heel langzaam lik ik aan de laars van m'n meesteres.  Blijkbaar iets te langzaam, want ik voel een harde trap op mijn rug.  Dit is duidelijk een slappe slaaf, die veel training zal nodig hebben. Lik slaaf, lik slaaf. Gretig lik ik de laarzen volledig proper, volledig, tot de zolen toe. Goed zo slaafje, vanaf nu zal je telkens als ik m'n laarsjes op de vensterbank zet naar me toe kruipen en je meesteres eren...


Wordt vervolgd