Historie BDSM Deel een

Ike}s{ schrijft:

Ik poog een serie te schrijven over de historie van BDSM, dit is een eerste deel.

 

Dit stuk zou een “mogelijke” verklaring kunnen zijn waar de huidige BDSM zijn oorsprong vind. Ik pretendeer niet compleet te zijn of het te weten en zie dit slechts als een mogelijke verklaring.

 

De oorsprong van BDSM is wat verborgen en er zijn vele meningen die de omloop doen. Er zijn bronnen welke beweren dat het een seksueelgedrag is, dat zijn oorsprong vindt in het begin van de 19de eeuw toen de westerse beschaving een begin maakte met het medisch maar ook wettelijk indelen van seksueel gedrag. Andere bronnen vermelden dat BDSM achtig gedrag voorkomt in veel andere culturen. Zoals de middeleeuwse flaggelanten of de fysieke rituelen van sommige inheemse Amerikaanse culturen.

Ook het middeleeuwse fenomeen van hoofse liefde met zijn slaafse toewijding en ambivalentie wordt aangegeven als de voorloper van het moderne BDSM.

 

Andere wetenschappelijke bronnen zoals Robert Bienvenu (M.A., Doctoral Candidate, Department of Sociology, Indiana University) geven aan dat de origine van de moderne BDSM voort komt uit drie verschillende richtingen. Hij noemt deze “European Fetish”(van 1928), “American Fetish” (van 1934) en “Gay Leather”(van 1950)

 

Veel van de huidige BDSM ethiek kan worden terug gevoerd op de homo leer cultuur, die is ontstaan uit de naoorlogse WW2 biker cultuur. Deze subcultuur wordt beschreven in het “Leatherman’s Handbook” van Larry Townsend, dat gepubliceerd is in 1972. De beschreven gedrags richtlijnen leggen een stricte gehoorzaamheid op en een vaste rollenverdeling (dus geen switching). Hier werden de lesbische en hetroseksuele culturen buiten beschouwing gelaten.

 

In 1981 echter, gaf de publicatie van “Coming to Power” van Samois (een lesbische BDSM organisatie uit San-Fransisco) een beter begrip en kennis van BDSM in de lesbische gemeenschap.

 

Bovenstaande is allemaal leuk en aardig en kan op deze manier nog meer feiten bij elkaar dromen en vinden, echter als je het goed beschouwd is het meeste op Amerikaanse leest geschoeid. Ik ben van mening dat de werkelijke oorsprong heel wat verder terug is te vinden in de geschiedenis en een vooral Europese oorsprong vindt.

 

Natuurlijk dient men zich wel te realiseren dat de eigenlijke term BDSM pas in de laatste 15 jaar is ontstaan en zijn verbreiding eigenlijk pas ziet in de jaren dat het Internet tot een meer algemeen goed is geworden. Juist het Internet is er debet aan dat het meer uit de taboe sfeer is getrokken en zijn de verschillende stromingen ontstaan binnen de BDSM cultuur. Ook de algemeen geaccepteerde regels zijn nog helemaal niet zo oud en pas algemeen goed geworden in het afgelopen decennium. Hoewel deze zoals al eerder gesteld, vooral hun oorsprong vinden uit de gay Leather scene, ook wel “Old Guard” genoemd.

 

Deze “Old Guard”is toch een belangrijk gegeven binnen vooral het D/s gedeelte binnen de BDSM en dus waard om even verder op in te gaan. Eigenlijk is het een verkeerde naam voor de gedragsregels die in de jaren 50 zijn ontstaan binnen de mannelijke leer community. Men dient zich goed te realiseren dat de huidig gekende leather scene zich heeft gevormd uit een groep van mannen die als soldaten hebben gediend in de WW2 (1939-1945) Voor de meeste homo mannen uit die tijd, was de WW2 militaire dienst hun eerste homoseksuele ervaring, hun eerste keer weg te zijn uit een vertrouwde omgeving waar ze opgroeiden en hun eerste ervaring met mannen onder invloed van hoge stress. Oorlog was ( en is) een serieuze zaak; mensen gaan dood, je bent afhankelijk van elkaar voor je leven. Discipline was belangrijk en aan de orde van de dag en als je dan ook nog een natie hebt die gelooft dat alleen discipline en toewijding de ingredienten zijn om een wereld oorlog te winnen. (Als je ooit een leather meeting hebt meegemaakt weet je dat er vaak hele sterke patriotische gevoelens de kop opsteken)

 

Maar om terug te keren op ons pad. Deze oorlogsveteranen hadden de waarde en het plezier geleerd van strakke discipline en hard werken voor een nobele zaak. Ook hadden ze geleerd hoe ze het hard konden spelen als ze vrij waren. Weet dat het militaire leven gedurende de oorlog een mix is van emotionele extremen geboren uit de zekerheid dat je letterlijk ‘vandaag nog hier bent maar morgen niet meer’ Als laatste punt dat betrekking heeft hier is het feit dat de homo veteranen wisten dat ze net zo goed vochten en presteerden als de hetro soldaten en juist dit feit sterkte hun eigenwaarde. Al deze zaken waren geassioceerd met de gedisciplineerde, militaire manier van leven zoals dat toen bestond.

 

Na de oorlog bij hun terugkeer wilde ze toch die goede manieren van het militaire leven vasthouden en tegelijk  sociaal en sexueel met andere mannelijke mannen omgaan. Dit vonden ze alleen  in de toenmalige motorfiets cultuur en zo ontstonden er homo motorfiets clubs. Daar vonden ze de combinatie van kameraadschap, de stress, de thrill van het nemen van werkelijke risicos (het rijden) en de mannelijke sexualiteit die ze hadden leren kennen tijdens hun militaire dienst.

 

Omdat je aan het uniform kan zien of iemand militair is, hebben deze homo mannen onbewust (meestal tenminste) hun loyaliteiten overgebracht op hun eigen uniform- de leren outfit van motorrijders dit verfraait met wat paramilitaire onderdelen. Club insignes vinden vaak hun oorsprong in speciale militaire units zoals: Thunderbolts, Warriors, Blue Max en Iron Cross om er maar een paar te noemen. Club leden wisselden vaak deze tekens uit met leden van andere clubs waarmee ze vriendschappelijke banden hadden; doop rituelen van tanks, schepen en vliegtuigen werden overgezet naar motoren en urine was de vervanging voor champange; de militaire petten werden leren motor caps. Ergo alle elementen die ze hadden leren kennen gedurende hun dienst tijd.

 

Het militair zijn was ook het volgens van vele regels. En dus, precies zoals in de militaire dienst, zijn er (ongeschreven) regels over wat je wel en wat niet kan dragen, hoe je persoonlijke zaken oploste en met wie je wel of niet sociale omgang kon hebben etc... Dit allemaal overgoten met een ritueel formalisme, wederom precies als bij de militairen. Juist de mannen die werkelijk in dominantie, submission, Sm of  leer sex waren, namen deze regels zeer serieus en heel wat serieuzer dan anderen die daar niet in waren. Die anderen droegen net genoeg leer als practisch om motor te kunnen rijden en degene die in het exotische sexualiteit zaten droegen meestal heel wat meer dan nodig om zodanig zich te onderscheiden van de anderen.

 

Het idee dat kinky mannen zich vermengde met motor rijders mag nu misschien wat vreemd klinken, maar toch was het nu eenmaal zo en nu nog steeds tot opzekere hoogte. Gedurende de jaren 80, met het ontstaan van kinky organisaties en speciale leer/SM meetings, groeiden de motorrijder verenigingen en de kinky leer verenigingen steeds verder uit elkaar zodat de twee duidelijk te onderscheiden zijn en ze van elkaar weinig meer willen weten.

 

Deze splitsing zie je vooral in de grote steden waar er voldoende mensen zijn om de twee gescheiden organisaties te ondersteunen. Echter ook zijn vele oude motor clubs ten onder gegaan door deze scheiding het het gebrek aan leden.

 

Meestal hebben de kinky mannen zich ook verder afgewend van de motor cultuur en zich meer gericht op hun erotische specialisatie. Over het algemeen was de motorrijder vereniging helemaal niet zo rauwig om deze ontwikkeling want voelden zich vaak niet echt lekker en schaamden zich zelfs voor de erotische afbeeldingen en uitingen van de kinky mensen. Voor dit verhaal is echter het feit belangrijk, dat de kinky mannen de paramilitaire doelstellingen, de manieren en hun houding behielden welke zij kenden toen ze terugkeerden uit de oorlog.

 

Deze veteranen worden ook wel de “Old Guard” genoemd waar dit alles steeds meer een erotische lading kreeg. Het zal dan ook geen verrassing zijn te zien dat hun quasi-militaire regels van wel of niet mee mogen doen nog steeds hun invloed hebben op de kinky gemeenschap van heden.

 

Einde deel een..commentaren of discussies zijn altijd welkom