Zwepen & rietjes

Ingezonden door admin op vr, 22/10/2004 - 09:19

Een aantal strengenzwepen, in verschillende maten, zijn zeer goed bruikbaar. Die zijn van zacht en vooral soepel leer. Ze bereiken bij het neerkomen op de huid een groot raakvlak. Voor een afwisselend gebruik is het zinnig om strengen van diverse lengtes te gebruiken, voor het "beslaan" van de diverse lichaamsdelen. Rijzweepjes kunnen alleen gebruikt worden voor speelse tikjes, iets harder als kleine bestraffing of om een bevel kracht bij te zetten als de sub niet snel genoeg gehoorzaamd. Voor echte slagen zijn ze echter ongeschikt. Er zijn niet veel subs die van een rijzweep houden, integendeel zelfs. Het gebruik van zwepen moet aangeleerd worden en ook hierbij geldt dat veel oefening nodig is. Bijvoorbeeld op een kussen, omdat u zelf zo leert bepalen waar en hoe hard een zweep neerkomt. Het is heel niet moeilijk om een sub met enkele slagen murw te slaan, maar dan is het spel wel meteen over en uit. Dat is vast niet de bedoeling. Begin daarom altijd zacht te slaan. Voer de kracht heel langzaam op en verwissel op tijd van zweep. Begin met de zachtste en voer het zo op, de hardste als laatste. Let vooral op de reacties van de sub. Zolang je niets hoort, is er de mogelijkheid tot hardere aanpak (slagen). Gebruik nooit zwepen met knopen. Als versiering aan de wand zijn ze leuk best, maar niet voor gebruikt. U haalt er niet alleen de huid mee open, maar waarschijnlijk ook de woede van uw partner op de hals. En dan kan je het spel verder wel vergeten.

 

Waar sla je?


Een aantal delen op het lichaam is beslist te kwetsbaar om met enige kracht op te slaan. Ten eerste moet je organen ontzien. Een slag op bijvoorbeeld een nier kan een scheurtje in de nier veroorzaken en dat is natuurlijk erg gevaarlijk. Ten tweede moet je de gewrichten ontzien. Gewrichten zijn kwetsbaar, gemakkelijk te verdraaien en inwendig te beschadigen, denk bijvoorbeeld aan een knieschijf die je helemaal niet zo hard hoeft te raken om schade te veroorzaken. Het maakt natuurlijk uit in welke positie de bottom zich bevindt en hoe je slaat, want als ze op haar hurken zit met gespannen bovenbenen dan is de knieschijf minder kwetsbaar dan wanneer iemand rechtop staat. Vertrouw daar echter niet op en sla nooit op gewrichten. De meeste mensen beseffen zelf dat je niet op organen of gewrichten moet slaan, maar wat je minder gauw bedenkt is wat er gebeurt als je slaat op een deel van de huid dat strak over bot zit. Als je met een zweep of een ander slaginstrument bijvoorbeeld de rugwervels raakt, dan wordt dat kleine stukje huid dat voor de punt van de wervel zit zo hard op die punt gedrukt dat de huid beschadigd kan raken. Je slaat dan al gauw tot bloedens toe. Plekken waar dat gebeurt zijn met name de wervels en heupen, al hangt het er natuurlijk van af of de bottom heel mager is of juist mollig. Hoe magerder de bottom, hoe meer je moet uitkijken voor het beschadigen van huid door oppervlakkig bot. De rug is niet alleen kwetsbaar omdat de wervels zo dicht onder de huid zitten, maar ook omdat de ruggegraat sowieso kwetsbaar is. Sla nooit op de ruggegraat, en al helemaal niet in de breedte. Oksels en knieholten mag je hoe dan ook niet raken. Het lichaam is daar volledig onbeschermd en je beschadigt vitale onderdelen voor je het weet. Op enig deel van het hoofd of gezicht slaan is natuurlijk uit den boze, behalve dat je wellicht iemand met je vlakke hand op de wang kunt slaan.
Waar kun je altijd slaan en zo hard als je wilt? Op de billen kun je altijd slaan bij iedereen, zonder dat je het risico loopt iets te beschadigen. Te hard slaan uit zich er vanzelf in dat je bloed ziet, wat voor de meesten het teken is dat je kalmer aan moet doen terwijl je dan nog steeds niet iets onherstelbaar hebt beschadigd. Op de schouderbladen kun je ook goed slaan zonder dat het veel kwaad kan, als je maar oplet dat je niet teveel het gewricht raakt, of onder de armen door de oksels of de ribben (en de longen) raakt. Raak de schouderbladen, maar niets eromheen.
Dijbenen kunnen een hoop hebben, kuiten ook wel, bovenarmen hangt af van de lichamelijke constitutie, met scheenbenen en onderarmen moet je uitkijken. Handen en voeten kun je niet aan de bovenkant slaan, wel aan de binnenkant van de hand of onderkant van de voet (maar wel zachtjes, middenhands- en middenvoets-beentjes zijn kwetsbaar).
Je kunt slaan op het kruis, de binnenkanten van de dijbenen, op de ballen, penis, schaamlippen en clitoris. Op de ballen na kan dat geen kwaad, alhoewel je wel moet uitkijken hoe hard je slaat omdat dat natuurlijk zeer gevoelige lichaamsdelen zijn waar de meeste mensen veel minder kunnen hebben dan elders op hun lijf.
Met een rietje kunt je niet overal slaan waar je met een zweep nog wel kunt slaan. Met een rietje (ook afhankelijk van de dikte en het gewicht) sla je eigenlijk alleen op de billen en de dijbenen omdat daar voldoende vet en spieren zitten om zonder schade te kunnen slaan. Bovenarmen kan ook, hoewel je daar voorzichtig mee moet zijn. Alle andere plekken zijn mogelijk gevaarlijk en dus af te raden. Let ook op hoe je slaat, raak het lichaam met het uiteinde van het rietje waarbij het uiteinde niet 'omzwiept' maar laat ook de punt niet in de huid dringen. Verder loop je als je twee striemen kruiselings maakt het risico dat op het kruispunt de huid breekt.

 

Hoe sla je?


Niet alleen moet je er op letten waar je de sub raakt, je moet er ook op letten met welk deel van een zweep of rietje je de sub raakt. Sla je op de billen, dan loop je grote kans dat het uiteinde van je zweep om de zijkant van de billen heen zwiept en de heup raakt of zelfs de buik. Maar het uiteinde gaat wel het hardst en daardoor komt het uiterste puntje het gemeenst aan. Daar moet je erg mee uitkijken wil je niet je sub voorzien van paarse puntjes op de buik of op de heup die weken zichtbaar blijven. Je ziet nog wel eens dat een Dom zo zijn sub op de heup of buik raakt zonder het in de gaten te hebben, denkend dat hij heel voorzichtig slaat. Dat doet hij ook, op de plek waar hij mikt. Met het puntje echter dat doorzwiept naar de zijkant van het lichaam slaat hij veel harder op een plek die veel gevoeliger is. Natuurlijk mag je dat doen, maar doe het alleen als je het ook expres doet en weet wat je doet. Een sub die zo geraakt wordt kan zich afvragen of de Dom weet wat hij doet. In plaats van kritiek te hebben ("hé, je slaat met het puntje!") of niks te zeggen kan ze iets zeggen als "au, dat was een gemene!" Deed de top het per ongeluk zal ze nu vragen wat er aan de hand is, en anders grijnst ze, in beide gevallen ben je als sub niet 'te brutaal geweest' en heb je toch een signaal gegeven.
Als je iemand gewoon met een strokenzweep op de billen slaat, dan is het aan te raden om eerst het lichaam te raken met de punten van de zweep en daarna pas met de rest, dan heb je namelijk de meeste controle over de slag. Je bereikt dat door met je vrije hand de stroken van de zweep beet te pakken, ongeveer halverwege de lengte, de zweep strak te trekken van de sub weg, en dan terwijl je de slagbeweging maakt de stroken als het ware uit je hand weg te trekken (je moet precies de goede spanning op de stroken houden dat je ze niet tegenhoudt maar ze wel precies strak houdt). Als je zo slaat kun je heel nauwkeurig bepalen waar de slag terecht komt en kun je ook zorgen dat de eindjes niet omzwiepen. Wat je ook kunt doen is op dezelfde manier slaan en dan tijdens de slag je hand weer terug te trekken, zodat het deel van de zweep dat het lichaam het eerst raakt al weer op de terugweg is als het volgende deel van de zweep nog op de heenweg is. Dat geeft een kortere pets, veel controleerbaarder, zonder omzwiepen, en op een kleinere plek van het lichaam.
Is je sub onervaren dan is het wel zo aardig om voorzichtig te beginnen. Stel dat je alleen op de billen slaat (voor andere lichaamsdelen gaat hetzelfde) dan kun je het hele oppervlak van beide billen gelijkmatig opwarmen, waarbij je geleidelijk harder kunt slaan zonder dat de bottom het ook als harder voelt. Een eerste klap komt altijd heel hard aan, maar is de huid warm en de doorbloeding goed op gang gekomen dan kan ze ineens veel meer hebben. Wil je het prettig maken voor de bottom, dan warm je het hele oppervlak op, rustig en gelijkmatig, langzaamaan tot je hard genoeg slaat om de huid goed rood te maken. Daar kun je een hele tijd mee bezig zijn, lekker voor jou én voor de bottom.
Iets heel anders is om een deel van de billen op te warmen en een ander deel niet (of links wel en rechts niet). Dan kun je na verloop van tijd afwisselen tussen slaan op een opgewarmd deel en een niet opgewarmd deel. Die sensaties zijn heel verschillend en de afwisseling is verwarrend voor de sub (en daarom spannend voor de Dom). Een sub kan ook schrikken of boos worden als je haar lekker hebt opgewarmd en je slaat daarna expres of per ongeluk naast het opgewarmde deel. Ook daarvoor geldt dat je dat wel kunt doen maar alleen als het ook zo bedoeld is. Alles wat je per ongeluk doet is niet goed omdat je dan de gevolgen niet overziet en niet op eventuele gevolgen en 'bijwerkingen' bent voorbereid. Een goede Dom weet altijd wat er gebeurt en gaat gebeuren en komt nooit voor verrassingen te staan.
Is het met een strokenzweep gemakkelijk slaan, met een rietje moet je als beginner uitkijken. Met het topje van een rietje kun je iemand gemakkelijk de huid stuk slaan, en ook met de rest van het ding kun je gemakkelijk te hard slaan, natuurlijk afhankelijk van je bottom.



 

Soorten zwepen

 

Als mensen het over zwepen hebben in het kader van sm dan bedoelen ze meestal paardrij-achtige zwepen. Maar er zijn vele soorten zwepen. Ruwweg zijn er drie soorten zwepen: paardrijzwepen, strokenzwepen en lange enkelvoudige zwepen (bullwhips). Paardrijzwepen zijn stug, kunnen lang of kort zijn, en hebben aan het eind een 'flapje' of een 'draadje'. Een 'strokenzweep' is een zweep met een handvat en een aantal leren of rubberen strengen eraan. Een bullwhip is een zweep zoals waar ze in het circus soms zo mooi mee knallen.

 

Paardrijzwepen

 

De beste winkel voor deze zwepen is de ruitersport-winkel. Wat je Doms vaak ziet doen met zo'n paardrijzweep is met snelle bewegingen het uiteinde van de zweep langs de huid van de bottom heen en weer laten gaan. Ik zeg expres "wat je Doms meestal ziet doen" en niet "wat je moet doen" omdat juist het vinden van eigen manieren om met zo'n zweep om te gaan leuk en spannend is. Door de snelle 'aaiende' beweging wordt de huid lekker rood, het kan pijn doen maar meestal valt het mee. Je kunt er een spel van elegantie en beheersing van maken met zo'n zweep. Als een soort schermer sta je voor of achter je sub, die machteloos in de touwen hangt en angstig kijkt wat je nou weer doet, en jij hanteert je zweep, wat tikjes links, wat tikjes rechts, een paar keer hard door het midden, een finishing touch aan de onderkant, dan loop je een keer om je bottom heen, je aait met de punt van je zweep je sub onder de kin en duwt dan de kin omhoog, en je slaat nog een keer over haar borsten alvorens haar tenslotte te knuffelen.
De kortere zweep met het flapje kun je op dezelfde manier gebruiken, maar daar kun je ook prachtig plat mee op het lichaam slaan. Oefenen is belangrijk, vandaar dat er Doms zijn die oefenen met een kussen. Ze willen de sub effectief raken zonder haar te beschadigen, en al oefenend zou je iemand verkeerd kunnen raken. Door met een kussen te oefenen leer je de zweep goed te hanteren en te richten hetgeen het spel heel erg ten goede komt. Boksers oefenen toch ook met een boksbal, waarom zou jij niet oefenen met een boksbal of een kussen? Tenslotte kun je paardrijzwepen van iedere soort ook gebruiken om iemand gewoon hard of zacht recht over de billen te slaan. Dan gebruik je de zweep als een rietje.

 

De strokenzweep

 

Een strokenzweep heeft een handvat van hout of leer (met van binnen hout, metaal of kunststof) waaraan strengen zijn bevestigd. De strengen kunnen van leer zijn, suède, rubber en wellicht bestaan ze nog van andere materialen. Het kunnen drie strengen zijn, of honderd, of alles daartussen in. De strengen kunnen dik en zwaar zijn, ze kunnen licht en dun zijn, het kan plat licht soepel leer zijn in brede stroken of zwaar dik leer in dunne stroken, eigenlijk bestaat alles wat je zou kunnen bedenken. Iedere strokenzweep heeft een eigen karakteristiek en daarom zie je ervaren tops soms een hele verzameling strokenzwepen meeslepen. Bottoms kunnen in het algemeen goed de karakteristiek beschrijven die varieert van scherp en stekend tot dof en doordringend. De sporen die de zweep achterlaat zijn ook kenmerkend: het kunnen scherpe rode striemen zijn, het kunnen blauwe plekken zijn of het kunnen diffuse rode plekken of striemen zijn. De striemen en plekken kunnen snel weg zijn of juist lang zichtbaar blijven, ze kunnen van kleur veranderen na minuten of dagen, eigenlijk kan alles. Je kunt meestal aan een zweep zien wat voor effect hij heeft. Zware leren strengen geven meer een dof doordringend gevoel en laten eerder blauwige striemen achter. Met strengen van dun soepel leer moet je harder slaan om effect te bereiken en ze laten meer rode striemen achter en voelen veel 'scherper' aan. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met een zware zweep om op te warmen en het oppervlak rood te maken, om vervolgens de finishing touch te geven met een zweep met dunnere strengen die een meer stekende pijn veroorzaakt en mooie striemen maakt zodat de sub ook een week later nog reden heeft om achterom in de spiegel te kijken en na te genieten.
Rubberen strengen kunnen ook heel verschillend zijn. Van dat dunne fietsband rubber lijkt heel gemeen maar voelt in werkelijkheid zacht aan, en de Dom moet er wel heel hard mee slaan om mooie merktekens te geven. Een zweep met zware ronde rubber strengen is heel extreem omdat met het zware rubber gemakkelijk hard te slaan is en het ook heel hard aankomt.
Dan zijn er nog de bijzondere strokenzwepen, bijvoorbeeld met strengen van gevlochten leer of van touw. Die hebben ook allemaal hun eigen karakteristiek en die zal ik niet allemaal voor je beschrijven. Die moet je zelf maar zoeken en proberen.

 

Bullwhips

 

In het circus heb je soms nummers waarin iemand een zweep hanteert om te knallen, om sigaretten in iemands mond doormidden te slaan en andere kunststukjes uit te halen. Zo'n zweep dient om te knallen en hooguit om voorwerpen mee te raken, niet om mensen of dieren mee te raken. De kracht waarmee zo'n zweep neerkomt is door de lengte ervan en de snelheid van het topje zodanig dat als je er iemand mee raakt het geheid tot verwondingen leidt. Soms zie je een ervaren Dom zo'n zweep hanteren om heel behendig een sub mee te raken, of alleen angst aan te jagen. Doe dat niet zelf als je zo'n zweep niet heel goed kan hanteren want het is levensgevaarlijk. En als je het wel wilt doen zoek dan begeleiding, leer het van iemand die het kan, hoewel er helaas maar weinig mensen zijn die het goed kunnen.

 

Rietjes

Een rietje (in het Engels een 'cane') is een rotan stok, een soort dunne wandelstok zoals je soms bij toeristen ziet en die vroeger op Engelse kostscholen werden gebruikt voor het bestraffen van stoute leerlingen. Je hebt ze in diverse maten, de meeste zijn rond een centimeter in diameter. Rietjes worden enthousiast gebruikt in de sm, maar slechts door een beperkte groep mensen. Het effect van een rietje, zelfs indien deskundig gehanteerd, is nogal hevig en niet iedere sub kan er tegen. Meestal sla je met een rietje op de billen, terwijl de sub gebukt over een stoel staat. De billen zijn dan mooi in positie om er wat mooie rode striemen op te maken. Striemen van een rietje zijn dubbel, dat wil zeggen dat je met iedere slag twee dunne striemen naast elkaar maakt op een afstand ongeveer gelijk aan de dikte van het rietje. Dat komt omdat bij de inslag van het rietje de huid het meest oprekt aan beide zijden zodat daar de rode striemen ontstaan. Behalve op de billen kun je op de dijen slaan, ook aan de binnenkant hoewel dat erg pijnlijk is. Als je een 'mooi' resultaat wilt zien kun je evenwijdige strepen maken op gelijke afstanden van elkaar, het vereist wel enige oefening om de afstanden mooi gelijk te maken. Om goed met een rietje te leren slaan, zonder permanente schade aan te richten maar wel maximaal effect te krijgen is het een stuk eenvoudiger om het van iemand te leren dan lukraak te oefenen op de arme billen van je eigen partner. Rond rietjes kun je ook een heel spel opzetten, een scene in een kostschool uit de vorige eeuw, waar jij de kostschooljuf bent en je partner de leerling die alweer Marietje aan haar paardestaart heeft getrokken en dus tien slagen met het rietje moet krijgen. En als die slagen gegeven zijn, dan is er wel weer een andere reden voor nieuwe 'straf'.
Het rietje moet van rotan zijn en niet van bamboe omdat bamboe kan splijten en het velletje van je bil ertussen kan komen, dat is nogal pijnlijk. Het rietje moet ook lekker buigzaam zijn, dan kun je er goed mee zwiepen. Het is overigens een fabeltje dat je een rietje helemaal rond moet kunnen buigen. Als je dat doet loop je het risico dat het ding knapt, ook als het een heel goed rietje is. Een rietje dat langer is dan twee meter kun je veilig rond buigen.